Opublikowane: 2025-09-30

Włócznia i sztandar — para znana, jak dotąd niewidziana. Grot włóczni z pozostałościami tkanin z Nowego Chorowa (pow. słupski)

Joanna Słomska-Bolonek , Sławomir Wadyl
Kwartalnik Historii Kultury Materialnej
Dział: Komunikaty naukowe
DOI https://doi.org/10.23858/KHKM73.2025.2.005

Abstrakt

W trakcie wykopalisk cmentarzyska kurhanowego w Nowym Chorowie, woj. pomorskie, w grobie datowanym na XI w. odkryto grot broni drzewcowej z pozostałościami tekstyliów. Ich analiza technologiczno-surowcowa pozwoliła na wyróżnienie dwóch tkanin. Obie wykonano w splocie płóciennym, prawdopodobnie z wełny owczej. Obie tkane były w niekonwencjonalny sposób. Pierwsza (delikatna) tkanina, stanowi zapewne pozostałość chusty, którą okryto głowę zmarłego. Drugi z wyrobów, zdecydowanie grubszy, jest prawdopodobnie pozostałością znaku bojowego — sztandaru lub proporca. Powszechność stosowania sztandarów w średniowieczu potwierdzają przedstawienia ikonograficzne. Do tej pory nie były one jednak potwierdzone odkryciami archeologicznymi. Autorzy sugerują, że w grobie złożono przedstawiciela lokalnej elity.

Słowa kluczowe:

wczesne średniowiecze, Pomorze, kurhany typu Orzeszkowo, grot włóczni, tekstylia, drzewce

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Słomska-Bolonek, J., & Wadyl, S. (2025). Włócznia i sztandar — para znana, jak dotąd niewidziana. Grot włóczni z pozostałościami tkanin z Nowego Chorowa (pow. słupski). Kwartalnik Historii Kultury Materialnej, 73(2), 245–258. https://doi.org/10.23858/KHKM73.2025.2.005

Cited by / Share

Licencja

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.


Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.