Opublikowane: 2026-06-29

„Ty niegodzien być między nami w cechu, boś ty zabił sukę”. Osiemnastowieczni drohobyccy rzeźnicy wobec tabu zabijania psów

Łukasz Truściński
Kwartalnik Historii Kultury Materialnej
Dział: Studia i materiały
DOI https://doi.org/10.23858/KHKM74.2026.1.001

Abstrakt

Artykuł poświęcono wyobrażeniom związanym z tabu zabijania psów w społeczności Drohobycza w pierwszej połowie XVIII w., a także próbą ustalenia praktyki społecznej przestrzegania tego zakazu. Do realizacji wytyczonego celu zastosowałem metodę mikrohistoryczną, analizując dwie sprawy sądowe z lat trzydziestych XVIII stulecia. W pierwszej z nich członka cechu rzeźniczego podejrzewano o zabicie psa, w drugiej innego rzeźnika oskarżano o kontakt z narzędziami rakarskimi. W obu sytuacjach groziła im utrata czci, a zatem wykluczenie z cechowej społeczności. Jak pokazała praktyka, samo przekroczenie tabu nie było jedynym warunkiem ściągnięcia na kogoś złej sławy. Konieczne było też pojawienie się w odpowiednich okolicznościach publicznego zarzutu, którego społeczność nie mogła zignorować.

Słowa kluczowe:

Drohobycz, rzemieślnicy, rakarz, pies, tabu

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Truściński, Łukasz. (2026). „Ty niegodzien być między nami w cechu, boś ty zabił sukę”. Osiemnastowieczni drohobyccy rzeźnicy wobec tabu zabijania psów. Kwartalnik Historii Kultury Materialnej, 74(1), 3–30. https://doi.org/10.23858/KHKM74.2026.1.001

Cited by / Share

Licencja

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.


Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.