Opublikowane: 2020-08-03

Zapisy mieszczan wołyńskich na rzecz dobroczynności i świątyń różnych wyznań według testamentów z XVII wieku

Natalia Biłous
Kwartalnik Historii Kultury Materialnej
Dział: Studia i materiały
DOI https://doi.org/10.23858/KHKM68.2020.2.004

Abstrakt

Testamenty mieszczan wołyńskich z XVII wieku to cenne źródło do badań nad religijnością i pobożnością mieszczańską. Z zachowanych i poddanych analizie 140 testamentów tylko 50 (czyli 36% ogółu) zawiera informacje o dobroczynnych i religijnych legatach. Oznacza to, że prawie 2/3 wszystkich testatorów nie uczyniło żadnego zapisu na te cele. Na podstawie badanych materiałów można założyć, że wynikało to częściowo z ubóstwa testatorów, z posiadania przez nich licznych spadkobierców (zwłaszcza małych dzieci), albo także z powodu obciążenia testatorów licznymi długami. W wielu przypadkach spisujący swoją ostatnią wolę (przeważnie prawosławni) wyrażali przekonanie, że ich sukcesorzy zatroszczą się o ich duszę i pochówek oraz według „swego baczenia” przekażą fundusze na „pobożne uczynki”. Mieszczanie wołyńscy najbardziej związani byli z lokalnymi świątyniami, czyniąc przede wszystkim donacje na rzecz tych, które miały się stać miejscem ich pochówku oraz odprawiania mszy zadusznych. Najczęściej legaty stanowiły nieduże kwoty (zazwyczaj 5-10 zł polskich), długi u innych osób lub pieniądze, które miały być wypłacone przez spadkobierców w zamian za przekazany majątek. Największe kwoty – 200-300 zł legowały zamożne mieszczki katolickiego wyznania. Ale najwięcej było darowizn w naturze (zboże, żywność, zwierzęta hodowlane), ale także w formie mobiliów (przede wszystkim kosztowne naczynia, obrazy, książki, kobierce, elementy odzieży) i nieruchomości (głównie domy, pola, sady, łąki). Testatorzy kierowali się przekonaniem, że pomoc instytucjom religijnym może dopomóc duszy człowieka. W analogicznym celu dokonywali też zapisów na msze zaduszne, zlecając dopilnowanie ich realizacji spadkobiercom lub egzekutorom. Obdarowywali również działające przy kościołach i cerkwiach szpitale, praktykowali udzielanie jałmużny podczas uroczystości pogrzebowych, wspierali ubogich. W ten sposób, spełniając chrześcijański obowiązek troski o bliźnich, w zamian zyskiwali ich modlitwy. W 22 testamentach zawarto dyspozycje dotyczące przekazania określonej sumy na budowę albo remont kościoła parafialnego, wykonania dla świątyni jakiegoś przedmiotu liturgicznego lub na ozdobienie znajdującego się w nim obrazu. Takie darowizny miały spore znaczenie dla funkcjonowania lokalnych ośrodków religijnych. Omawiane dyspozycje wpisują się w obyczajowość religijną i testamentową mieszczan ówczesnej Rzeczypospolitej.

Słowa kluczowe:

testamenty, legaty religijne, pobożność, mieszczanie, miasta, Wołyń, XVII wiek

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Biłous, N. (2020). Zapisy mieszczan wołyńskich na rzecz dobroczynności i świątyń różnych wyznań według testamentów z XVII wieku. Kwartalnik Historii Kultury Materialnej, 68(2), 187–204. https://doi.org/10.23858/KHKM68.2020.2.004

Cited by / Share

Licencja

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.


Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.